تا جمعه ی ظهور
با تو می گویم ... حضرت فاطمه زهرا(س) ,

 

با تو می گویم

 باور کن!  باور کن رفته ام. باور کن که تنها مانده ای. باور کن

 که بی «فاطمه» شده ای. این را باور کن. باید باور کنی و میدانم

 که حق داری اگر نمی توانی باور کنی. من هم باور نکرده ام 

 آنروز را که تو آمدی و در کنارم نشستی و گفتی که سلامت را 

 جواب نمی دهند و چقدر برایم سخت بود...

 در دریای چشمهای طوفانیت غرق بودم و بغض گلویم را گرفته

 بود و در دل بارها سلام تو را جواب دادم تا بدانی هنوز هستم.

 عـــــلی! امشب دیگر با تو میگویم...

 میگویم که شبها از درد خوابم نمیبرد و حتی یک بار فریاد نزدم

 که مبادا از فریادم احساس غربت کنی و تنهایی ات بیشتر شود.

 می دانی چرا اینقدر مرگ «فاطمه» ات به تأخیر افتاد؟  

 به خاطر تو... بخاطر تویی که تنها شده ای. تویی که امشب

 زانوهایت تا شده اند و کنار قبر من نشسته ای و انگار فراموشت

 شده است که حسین خوابش نبرده است و تو تنهای تنها، هم ناله

 چاه و نخلستان.

 حق داری... حق داری که انگشتهایت را در خاکهای تازه قبری

 فرو کنی و بر آن چنگ بزنی... حق داری... و سلمان و ابوذر و

 مقداد حق دارند که ناله عـــــلی را بشنوند و ماه  حق دارد که

 چهره اش را بپوشاند و خاک قبرم را تاریک کند و نگذارد که

 کسی اشک تو را ببیند.

 حق داری... «حق» با تو است و تو با «حقی»...

 تو جان «فاطمه» ای... تو هستی «فاطمه» ای...

 آرامش «فاطمه» ای... گنج «فاطمه» ای... و من امشب چگونه

 بی تو بودن را تحمل کنم؟

 گریه کن!  اما نه بر خود، که بر من. بر «فاطمه» که بی عـــــلی

 شده است. بر من که بی تو شده ام.

 عـــــلی من! یادت هست که تنها بوده ام؟ در کوچه بنی هاشم را

 می گویم. آنروز تلخ را. میدانم که یادت هست. هنوز دیر زمانی

 نگذشته است. آنروز حتی سلمان و ابوذر و دیگران را هم به

 کمک نخواستم تا ثابت کنم که با پهلوی شکسته و با دست

 مجروح و صورت سیلی خورده هم نباید دست از امام زمان 

 کشید. «تنها» دفاع کردم تا بدانند که در آن کوچه، یک نفر هم

 به کمک من و تو نیامد. و پوشاندم صورتم را از نگاه، و پهلوی

 مجروحم را از چشم زینب و اشکهایم را از حسن و حسین. حتی

 آن شب که ام کلثوم آرام کنارم آمد و صورتم را بوسید، چشم باز

 نکردم و گذاشتم که فکر کند مادر را غافلگیر کرده است...

 اما... تو فهمیدی. این را از نگاهت دانستم. از زود به خانه آمدن

 و تا دیر وقت بیدار ماندنت. از نگاههای نگرانت و از چشمهای

 عذرخواهت که این همه را از خود می دیدی...  

 اما اینها «از تو» نبود... «بخاطر تو بود»... این دو با هم فرق

 دارند...

 عـــــلی!  دلم میخواهد تا صبح با تو حرف بزنم و درد دلم را

 بگویم. اما باید بروی. حسین بهانه مرا گرفته است و زینبم

 کوچکتر از آنست که آرامش کند.

 برو... دست خدا و اشک «فاطمه» به همراهت...  

 دل «فاطمه» به همراهت... عـــــلی من!   مهربان «فاطمه»! 

 خدانگهدار...

 اللهم عجل لولیك الفرج  

                                                


|+| نوشته شده توسط مجتبی رستم آبادی در دوشنبه 11 تیر 1386 و ساعت 11:07 ق.ظ | نظر شما ()

السلام علیک یا فاطمه الزهرا ... گالری عکس ,
السلام علیک یا فاطمه الزهرا
|+| نوشته شده توسط مجتبی رستم آبادی در دوشنبه 11 تیر 1386 و ساعت 11:07 ق.ظ | نظر شما ()

یا ابا الصالح المهدی ... مهدویت ,

 

یا ابا الصالح المهدی

 هر روز كه این تن خسته را به دوش می كشی و به كوچه و

 بازار می بری، وقتی باز می گردی انبوهی از دود آلودگی به سر 

 و صورتت نشسته. نمی دانی این دردها را كجا معالجه كنی و

 كدام طبیب دارویی به تو می دهد كه به دردت بخورد!

 این بی نشانی او تو را فرسوده است.

 تنها او درد آشنای توست و نه كس دیگر.

 اما تو می خواهی به كجا بروی و حرف هایت را بزنی؟

 كدام در است كه نیمه شب به رویت گشوده شود و تو را مزاحم

 خود نداند؟

 تنها اوست كه حرف تو را باور مى‏كند و گریه ‏هایت را

 مى‏شناسد.

 تنها اوست كه می داند روزگارت چگونه روزگارى است،

 و می داند كه زخم تو، شكوفه كدام غم است،

 و گریه ات، بدلیل چه اندوهى است.

 سیمرغ تو بر قله قاف نیست، همین نزدیكی هاست... 

 به آسمان نرفته فقط نشانی آشیانش معلوم نیست...

 گرچه او را نمی بینی، اما او تو را می بیند و در همه حال مراقب

 توست.

 «انا غیر مهملین لمراعاتكم ولا ناسین لذكر كم و لولا ذلك، لنزل

 بكم اللاوا و اصطلمكم الاعداء ما در رسیدگى به شما كوتاهى

 نمی كنیم و یاد شما را از خاطر نمی بریم، و اگر چنین بود

 سختى شدید بر شما وارد می شد و دشمنان شما را ریشه كن

 مى ساختند.»

 پس او را بخوان به گفتگوی خودمانی،

 كه صدایت را می شنود...

 اللهم عجل لولیك الفرج

                                                


|+| نوشته شده توسط مجتبی رستم آبادی در دوشنبه 11 تیر 1386 و ساعت 11:07 ق.ظ | نظر شما ()

خواسته امام ... وظائف منتظران ,

 

خواسته امام

 یكی از یاران امام صادق (ع) از ایشان سخنی را نقل می كند:

 -چقدر از شما می شنوم كه سلمان فارسی را نام می برید؟

 -نگو سلمان فارسی، بگو سلمان محمدی. می دانی چرا سلمان

 اینقدر نزد ما عزیز و گرامی است؟

 - نه نمی دانم مولای من!

 -سلمان به خاطر سه ویژگی نزد ما عزیز و گرامی است:

 1- خواسته ی امیر المؤمنین را بر خواسته ی خود ترجیح می

 داد.

 2- محرومان و فقرا را دوست داشته و بر ثروتمندان ترجیح می

 داد.

 3- علم و عالمان را گرامی می داشت.

 سلمان، عبد صالح خدا، حق گرا و مسلمان بود و از مشركین

 نبود.

 آری، سلمان خواسته ی امیرالمؤمنین را بر خواسته ی خود

 ترجیح می داد. یعنی خواسته ی امام زمان خود را بر خود و

 خواسته اش مقدم می داشت.

 سلمان اگر امروز بود چه می كرد؟ ما كه به ایرانی بودن سلمان

 افتخار می كنیم، ما چه می كنیم؟

 ما چقدر خواسته ی مولایمان را در نظر گرفته ایم؟

 وقت حرف... وقت كار... وقت نگاه... وقت...

 چقدر حساب كرده ایم آقا این كار را دوست دارد یا نه؟ آیا آقا می

 پسندد یا...؟

 برگرفته از نشریه امان

 اللهم عجل لولیك الفرج

                                                


|+| نوشته شده توسط مجتبی رستم آبادی در دوشنبه 11 تیر 1386 و ساعت 11:07 ق.ظ | نظر شما ()

چگونه انتظار بكشیم؟ ... وظائف منتظران ,

 

 چگونه انتظار بكشیم؟

 آشنایی با وظایف منتظر در زمان غیبت ما را یاری خواهد نمود 

 كه هر چه نیكوتر انتظار قیام آن بزرگوار را بكشیم. در اینجا

 اندكی از آن وظایف را می آوریم:

 1- شناخت حضرت مهدی (عج)

 یكی از مهمترین وظایف ما در زمان غیبت شناسایی آن بزرگوار

 است و باید بدانیم كه مقصود از این شناسایی تنها آشنایی علمی

 و یا تاریخی آن حضرت نیست. بلكه باید به مقامات معنوی آن

 بزرگوار عرفان پیدا كنیم و امید است در مرحله بعد به آن حضرت

 قلبا محبت داشته باشیم.

 2- خودسازی

 باید بدانیم كه اگر از امام زمان خود دوریم، اگر حضرت مهدی

 (عج) غایب است، همه و همه نتیجه ی اعمال زشت خود ماست.

 پس باید خود را بسازیم، باید اعمالمان را اصلاح نماییم، گویی

 همواره در مقابل مولایمان امام زمان (عج) قرار داریم. حضرت

 مهدی (عج) نیز به این نكته نظر دارند، آنجا كه می فرمایند:

 «هریك از شما باید به آنچه كه به وسیله آن به دوستی ما نزدیك

 می گردد، عمل كند و باید از آنچه كه به وسیله آن به ناخشنودی

 و خشم ما می رسد، بپرهیزد.»

 3- آماده كردن جامعه

 پس از آنكه حضرت مهدی (عج) را شناختیم و اعمال صالح پیشه

 كردیم، باید به دگر سازی و شناساندن آن بزرگوار به دیگران

 بپردازیم و این وظیفه ای بس مهم و عظیم است.

 4- دعا

 برای آن حضرت دعا كنیم و ظهور آن حضرت را از خداوند

 بخواهیم كه خود ایشان فرمودند: «برای فرج بسیار دعا كنید كه

 براستی گشایش خود شما نیز در آن است.»

 دعای عهد را صبحها بعد از نماز حتما بخوانیم. در قنوتهای نماز

 دعای فرج را فراموش نكنیم و به یاد داشته باشیم كه دعا كردن

 برای آن حضرت از حقوقی است كه آن بزرگوار به گردن ما

 دارند. و نیز دعای ندبه را كه زبان حال یك فرد منتظر و شیدای

 شیعی و سرشار از معانی جالب و ژرف است، در روزهای عید و

 هر جمعه صبح بخوانیم.

 5- صدقه

 برای سلامتی آن حضرت صدقه دهیم و پس از نمازهای یومیه

 خواندن آیة الكرسی را برای سلامتی آن حضرت فراموش ننماییم.

 6- توسل به امام زمان (عج)

 حل مشكلات و ناراحتی های خود را از آن حضرت بخواهیم و

 مطمئن باشیم كه ایشان مناجات های ما را می شنود و به آن

 پاسخ می دهند. (ان شاء الله تعالی)

 7- پیروی از نمایندگان امام زمان (عج)

 از نواب عام آن حضرت، فقهای بزرگ شیعه پیروی نماییم و

 بدانیم كه به فرمان حضرت در زمان غیبت، تحت سرپرستی آنها

 هستیم.

 8- انتظار فرج و صبر

 دو امر مهم یعنی انتظار فرج و صبر در مقابل ناملایمات را از

 خداوند متعال مسئلت نماییم.

 برگرفته از كتاب: شناخت امام زمان (عج)

 اللهم عجل لولیك الفرج

 


|+| نوشته شده توسط مجتبی رستم آبادی در دوشنبه 11 تیر 1386 و ساعت 11:07 ق.ظ | نظر شما ()

انتظار یعنی... ... مهدویت ,

 

انتظار یعنی...

 انتظار یعنی تنفس هوای پاك بهاری،

 انتظار یعنی سفر به نقطه ی تلاقی همه ی خوبیها،

 انتظار یعنی گسترش فرش ایمان در گستره ی زندگی،

 انتظار یعنی تمامی قلب را به قائم بخشیدن،

 انتظار یعنی سوزاندن هر چه ستم در چهار سوی دنیا،

 انتظار یعنی تطهیر شدن در باران یقین،

 انتظار یعنی فشردن دستهای اتحاد،

 انتظار یعنی انتقام گیری از دشمنان گل و آب و آینه،

 اگر منتظر واقعی باشیم، خویشتن خویش را به گناه نمی آلاییم.

 اگر منتظر واقعی باشیم، زمینه را برای ظهورش آماده می كنیم.

 اگر منتظر واقعی باشیم، هر شب تا پگاه و هر بامداد تا شامگاه

 لب و جان خویش را با رایحه ی یاد و نام او عطر آگین

 می سازیم.

 اگر منتظر واقعی باشیم، هیچ واقعه ای نمی تواند ما را از او جدا

 سازد.

 اگر منتظر واقعی باشیم، فرامین جانشین گرامی او، ولی فقیه را

 به جان می خریم و تا كوی جانان به سر می دویم.

 اللهم عجل لولیك الفرج

                                                


 


|+| نوشته شده توسط مجتبی رستم آبادی در دوشنبه 11 تیر 1386 و ساعت 11:07 ق.ظ | نظر شما ()

گل نرگس بیا ... گالری عکس ,
گل نرگس بیا
|+| نوشته شده توسط مجتبی رستم آبادی در دوشنبه 11 تیر 1386 و ساعت 11:07 ق.ظ | نظر شما ()

زیبا ترین غریب ... مهدویت ,

 

زیبا ترین غریب

 چندی پیش پرسشنامه ای مهدوی بین جوانان دبیرستانی یكی از

 استان های مذهبی توزیع گردید تا سطح معرفتی ایشان نسبت به

 امام زمان (عج) سنجیده شود. در پاسخ به این پرسش كه آیا

 حاضرید روز ظهور امام زمان (عج) همین جمعه باشد؟

 بالای 70 درصد از پرسش شوندگان پاسخ داده بودند: «خیر،

 چون اگر آقا همین جمعه ظهور نمایند، گردن ما را با شمشیرشان

 خواهند زد.»

 حال پرسش اساسی این است كه ما چه تصویری از سیمای

 مهدی موعود به جوانانمان ارائه داده ایم كه از ظهور فرخنده اش

 این چنین نگران و هراسان گشته اند؟ آیا همین است حق معرفت

 نسبت به مهربان ترین انسان روی زمین؟

 كسی كه به ظهور رساننده رحمت و محبت بی پایان است، حتی 

 برای كافران و ملحدان، تا چه رسد به مسلمانان و محبان و

 شیعیان؟

 امام مهدی (عج) مظهر رحمت و محبت الهی است، رحمت بی 

 پایانی كه همه چیز را در عالم هستی در بر گرفته است. مهدی 

 موعود ظهور می كند تا جهانیان را از مهربانی و مهر ورزی

 سرشار گرداند و محبت و رحمت بی انتهای الهی را به نهایت 

 درجه ی ظهور رساند.

 او پس از ظهور فرخنده اش، دست ولایت و رحمت خویش را بر

 سر مردمان می كشد و عقل و ایمان و اخلاق ایشان را به

 اندازه ی ظرفیتشان تكامل می بخشد.

 بدین سان مهدی موعود ما پیش از آن كه مظهر قهر و انتقام 

 الهی باشد، مظهر رحمت و محبت بی پایان رحمانی است. به 

 گونه ای كه قهر و انتقام الهی او نیز ریشه در رأفت و رحمت

 خدایی او دارد. چرا كه شمشیر قهر مهدوی فقط و فقط برای از

 میان برداشتن كسانی است كه هیچ امیدی به تربیت و هدایتشان

 نیست.  

 همانان كه دشمنان مهر و محبت اند و جز فساد و تباهی و كشتار

 و جنایت هدفی در سر نمی پرورانند.

 اللهم عجل لولیك الفرج

                                              


|+| نوشته شده توسط مجتبی رستم آبادی در دوشنبه 11 تیر 1386 و ساعت 11:07 ق.ظ | نظر شما ()

زمان، زمان گریه است ... مهدویت ,

 

 زمان، زمان گریه است

 باید به حال خود بگرییم، گریه بیانگر درد است، گریه عقده دل را

 می گشاید، گریه فریاد اعتراض است، گریه وسیله رسیدن به

 خواسته ها است، پس بنشینیم و اشك بریزیم، در فراق محبوبمان

 گریه كنیم، دعاهایمان را با اشك توام نماییم تا مستجاب شود،

 زیرا آنگاه كه اشك می آید و دل می شكند، محل خوردن تیر به

 هدف است و دعا مستجاب. لذا در دعای ندبه طبق این برنامه

 می نشینیم و دعا می خوانیم.

 دعای ندبه، هم دعا است و هم ناله با صدای بلند،

 ندبه یعنی گریه با صدای بلند،

 گریه هم اشك به دنبال دارد، و اشك هم ضمانت استجابت دعا.

 گریه در فراق امام عصر -ارواحنا له فداء- تعلیم امام صادق (ع) 

 به ما است، زیرا دعای ندبه از آن حضرت نقل شده و خود آن

 بزرگوار چنان در فراق امام عصر -ارواحنا له فداء- ناله سر می

 دهند كه اصحابی چون سدیر و مفضل وقتی به خدمتش مشرف

 می شوند و آن حضرت را در حال گریه و غم شدید می بینند، می

 گویند: «شدیدا نگران شدیم كه كدامین مصیبت ایشان را چنین

 داغدار كرده است؟»

 پس از مدتی آن حضرت سر برداشته و در جواب فرمودند:

 «این ناله و اشك در فراق آقا و سروری است كه غیبتش خواب

 را از من ربوده و مصیبتهای دایمی را بر من وارد نموده است.»

 و در این زمان هم باید نشست و همچون امام صادق (ع) 

 خالصانه برای تنهایی امام زمان (عج) اشك ریخت.

 اگر بر سید الشهدا (ع) می گرییم، باید دهها برابر بر امام عصر

 -ارواحنا له فداء-  گریه كنیم، زیرا ایشان امام زنده و حاضر ما

 است و در عین حال غریب است.

 شاید تصور كنیم گریه بر امام زمان (عج) یعنی در گوشه ای 

 نشستن و دست روی دست گذاشتن و با بخاطر آوردن خاطراتی

 اندوهبار بر آن حضرت گریستن.

 شاید خیال كنیم گریه بر آن حضرت یعنی پیوسته غمگین بودن و

 روی گرداندن از شادابی و لذتهای زندگی و همیشه افسرده بودن.

 نه، اینها معنی گریه بر آن حضرت نیست.

 گریه بر آن حضرت یعنی:

 فریاد اعتراض بر هواهای نفسانی.

 یعنی دست برداشتن از خواسته های دل كه انسان را از آن امام

 بزرگوار جدا می كند.

 پس باید گریست كه چرا جهان امروز با همه آن كه دم از ترقی و

 پیشرفت می زند، از رسیدن بشر به دروازه خوبیها و پیشرفتها

 كه زیر سایه حكومت عدل جهانی امام زمان (عج) بدست می آید

 مانع شده است.

 حضرت علی بن موسی الرضا (ع) فرمودند: «هر كس خالصانه

 برای امام زمانش گریه كند، من حاجت او را می دهم.»

  برگرفته از كتاب: در اوج تنهایی

 اللهم عجل لولیك الفرج

                                            


|+| نوشته شده توسط مجتبی رستم آبادی در دوشنبه 11 تیر 1386 و ساعت 11:07 ق.ظ | نظر شما ()

موانع ظهور حضرت ولی عصر (عج) ... وظائف منتظران ,

 

 موانع ظهور حضرت ولی عصر (عج)

 موانع ظهور حضرت ولی عصر (عج) را باید در عوامل فردی و

 اجتماعی جستجو کنیم. 

 حضرت بقیة الله (عج) طی نامه ای به شیخ مفید می نویسند:

 «اگر شیعیان ما یک پارچه و یک دل به پیمان خود با ما وفا می

 کردند، هرگز سعادت دیدار ما از آنان به تاخیر نمی افتاد. تنها   

 اعمال بدِ خودِ آنان است که آنان را از دیدار ما محروم نموده

 است.»

 بر این اساس موانع ظهور حضرت را می توان در موارد ذیل

 خلاصه کرد:

 عدم معرفت واقعی و احساس نیاز

 اکثر افراد، معرفت صحیحی نسبت به امام زمان ندارند. برای

 اینکه به معرفتمان نسبت به امام زمان و میزان احساس نیازمان

 به ایشان پی ‌بریم، به فرمایش حضرت در تشرُّف یکی از اَحبار  

 در مسجد جمکران توجه نمایید. حضرت فرمودند: «شیعیان ما به

 اندازه آب خوردنی، ما را نمی خواهند. اگر بخواهند دعا می کنند

 و فرج ما می رسد.» 

 عدم معرفت، عدم نیاز را در پی دارد.

 ناسپاسی

 یکی دیگر از موانع ظهور که از مردم نشأت می گیرد، ناسپاسی

 و کفران نعمت مردم در برابر نعمات بی حد و اندازه مادی و

 معنوی خداوند- بخصوص نعمت ولایت که بزرگترین نعمت ها

 می باشد- است. معصیت‌ها نشان دهنده این ناسپاسی هستند.

 وجود صفات رذیله و وابستگی به دنیا

 این مساله از عدم معرفت عمیق نسبت به امام زمان (عج) و

 غفلت از آن حضرت نشات می گیرد. اگر ایمان داشتیم به اینکه

 هر لحظه ممکن است حضرت شرفیاب شوند، خانه دل خود را از

 جمیع گناهان و صفات رذیله و حیوانی و شیطانی، و محبت دنیا

 پاک می کردیم و آن را برای تشریف فرمایی آن عزیز، به صفات

 حمیده مزین می نمودیم. ولی غفلت بزرگی که ما را فرا گرفته،

 آنچنان ما را در صفات رذیله و محبت دنیا غرق نموده که اصلاً

 به فکر اینکه باید برای فراهم نمودن ظهور امام زمان (عج) قدری

 از آنچه که با شأن و مقام آن حضرت منافات دارد کناره بگیریم،

 نیستیم. 

 اللهم عجل لولیك الفرج

 


|+| نوشته شده توسط مجتبی رستم آبادی در دوشنبه 11 تیر 1386 و ساعت 11:07 ق.ظ | نظر شما ()

نوشته های پیشین
+ مناجات
+ نیمه شعبان مبارک
+ به مناسبت نیمه شعبان
+ اس ام اس و كلیپهای موبایل و توهین به مقدسات
+ سال نو مبارک
+ و کربلای سال ۱۴۲۹
+ وصیتنامه شهید مجتبی داتلی بیگی
+ كجایند منتقمان خون حسین (علیه السلام)؟!
+ دیدن امام زمان (عج) در زمان غیبت چقدر مهم است؟
+ امام زمان (عجل الله تعالی فرجه الشریف)
+ فاصله ی ما با امام زمان (عج) چقدر است؟
+ دانلود مداحی به منا سبت شهادت امام علی (علیه السلام)
+ تنهایی امام علی علیه السلام- به مناسبت شهادت امام علی علیه السلام
+ ماه رمضان، ماه میهمانی خدا
+ رمضان ماه عفو و رحمت و بركت
صفحات :
1 2 3 4 5 6 7

شبکه اجتماعی فارسی کلوب | Buy Website Traffic | Buy Targeted Website Traffic