فرا رسیدن نیمه شعبان

بر مسلمین جهان مبارك باد.

او خواهد آمد...

آری، روزی پسر فاطمه (س) می آید،

و صلح و دوستی را برای بشر به ارمغان خواهد آورد؛

به امید ظهور دولت یار...

اللهم عجل لولیك الفرج      

اس ام اس و كلیپهای موبایل و توهین به مقدسات 

 مدت ها است كه دشمنان قسم خورده ی اسلام و ایران با انواع ترفندها،

 پروژه ی حساسیت زدایی نسبت به اعتقادات را در كشورمان اجرا

 می كنند. در این راه از هر وسیله یا هنری كه توانستند، بهره گرفته

 اند: تئاتر، سینما، موسیقی و...

 اما جدیدترین و خطرناك ترین و شاید كامل ترین روش، با آمدن

 تلفن های همراه اتفاق افتاد كه امروزه به رایانه ی جیبی تبدیل شده

 است. متاسفانه تكنولوژی در مواردی ارتباط بین انسان ها را آسانتر

 كرده؛ اما بعضاً به دلایلی فاصله شان از خدا بیشتر شده است!

 برای نمونه می توان به " اس ام اس و كلیپ هایی " اشاره كرد كه در

 موارد فراوانی فرهنگ حاكم بر آن در مسیر اباحه گری، تمسخر و

 خندیدن به اعتقادات و قومیت ها است!

 چه خوب گفته اند:« كسی كه به باورها و ارزش های خود بخندد،

 دیگر از آن دفاع نخواهد كرد! »

 ای كاش این مسأله فقط به مسایل...، تبلیغات سیاسی، تخریب دولت و

 نسبت های ناروا به اقوام ایرانی محدود می شد؛ 

 آنچه باعث تأسف می شود این است كه اخیراً جوك ها و كلیپ های

 مربوط به  مقدّسات بسیار زیادتر و فجیع تر از گذشته شده است،

 براستی اگر وضع همین طور ادامه یابد، چنانچه در سال های آینده

 ماجرایی مثل اهانت نشریه ی دانماركی تكرار شود، آیا باز هم

عكس العملی مناسب نشان داده خواهد شد؟!

 علت اینكه اهل كتاب بر خلاف ما مسلمانان، به اعتقادات خود حساسیت

 ندارند، این است كه كتاب های تحریف شده ی تورات و انجیل كنونی،

 سرشار از توهین ها و دروغ های نسبت داده شده به خدا و انبیاء است. 

 گاه سكوت بی جای دانا به مراتب دردناك تر از خطای نادان است.

 آیا می دانید چرا بخشی از مردم و تعدادی از مسئولان ما از اینكه

 خلیج فارس را خلیج عربی بنامند ناراحت می شوند؛ اما نسبت به

 هزاران جوك ضد ایرانی و ضد اسلامی چندان اعتنایی ندارند؟!

 آیا اندیشیده اید كه چرا بزرگان ما برای طرح چند سؤال ضد ارزش

 نسبت به مقدسات برآشفته می شوند، اما هزاران جوك سخیف در مورد

 پیامبر و اهل بیت را چندان جدی نمی گیرند؟! و ده ها مورد از این

 گونه سكوت های بی جا و مصلحت آمیز همراه با غفلت و بی تفاوتی!

 شاید یك جواب ساده این باشد كه همه تنها به دنبال خطای فرد یا

 شخصیت حقوقی می گردند، غافل از آنكه در استراتژی جنگ روانی یا

 فرهنگی، باید به هدف دشمن حمله كرد، نه فقط خود آن.

 باید باور كنیم كه ساخت این جوك ها و كلیپ های اهانت آمیز، یك ایده

 و تفكر شیطانی -از سوی افراد مغرض- است و متأسفانه بی تفاوتی و

 غفلت ما و یا حتی ارسال آنها برای دیگران، عاملی برای نشر آنها به

 دست ما است.

 به راستی اگر كسی در مورد ما یا خانواده مان بدگویی كند و یا یك

 انتقاد ساده را مطرح نماید، چه حالی به ما دست می دهد؟ آیا اعتقادات

 ما به اندازه ی خانواده مان برای ما ارزش ندارد تا از آن دفاع نماییم؟

 آیا با این وضع می توانیم خود را اهل ایمان بدانیم؟!

 و آیا لذت و طمع ایمان را خواهیم چشید؟!

 آثار ویرانگر این پدیده ی زشت فراوان هستند؛ از جمله:

 1- جوانی كه صدها جوك خنده دار و تقلید مسخره آمیز صدای برخی

 مداحان را شنیده است، اگر در مجلس عزاداری خنده اش نگیرد، بی

 گمان نمی تواند بگرید و یا حال خوش عرفانی پیدا كند! همین طور

 جوك های مربوط به احكام فقهی باعث می شود در عمل به آنها دچار

 شك و تردید شود.

 2- هر جوانی كه صدها جوك در مورد روحانیون شنیده باشد، وقتی به

 یك روحانی بزرگوار می رسد، به جای اینكه از او سؤال علمی و دینی

 مفید بپرسد، خنده اش می گیرد؛ و اگر مسخره نكند، حداقل بدون

 استفاده از آن عالم می گذرد و ارتباط هایی كه مردم با جامعه ی

 روحانی دارند ، تضعیف می شود.

 3- برجسته كردن پایین ترین سطح ادبیات ما یعنی هجویات، در مقابل

 ادبیات فاخر و عرفانی كشورمان كه اكثر شعرای آن حافظ قرآن بوده

 اند و كلامشان سرشار از قرآن و حدیث و اخلاقیات بوده است.

 4- ترویج تفكر مادی گرایی و لذت جویی در كشورِ جوانی مثل ایران

 كه برخی افراد تا میانسالی، قدرت ازدواج ندارند حالت تجاوز و

 گستاخی و لجام گسیختگی و بی حیایی در جوانان درست كردن یعنی

 چه؟    

 این چند نمونه را به عنوان مشت نمونه ی خروار بپذیرید. بی گمان،

 ذهنی كه با افكار شیطانی، سیاه شود جایی برای نورانیت یاد خدا

 نخواهد داشت؛ زیرا او با دیدن هر چیزی به جای تفكر در آیات الهی

 به یاد جوكی می افتد كه برای آن ساخته اند!

 به جای ذكر، جوك می گوید و به جای مطلب مفید علمی، دنبال

 اس ام اس جدید می رود و ... .

 چه كسی علاقه دارد سرنوشت جوانان امروز ما سوار بر شتر چموش

 بی حیایی شدن و رفتن به سوی جهنم بی فرهنگی باشد؟

 باید بدانیم كه عذاب های استیصال امروزی فقط به صورت باد و

 طوفان و زلزله نیست؛ زیرا امروزه مثل بمب شیمیایی عمل می كند؛

 یعنی ساختمان ها سالم، ولی آدم ها مرده!

 فضای مسموم این جوك ها پاكی روح انسان ها را از بین می برد و

 جسم بی جان آنها را باقی می گذارد!

 چه باید كرد؟

 معلومه دیگه: دیلیت!!

 واقعیت آن است كه اگر هر كدام از ما بعد دریافت این دست sms های

 توهینی و مسخره آمیز از ارسال آنها به دوستان و آشناهایمان صرف

 نظر كنیم، دست خود را از انتشار این افكار شیطانی عقب كشانده و

 دشمنان خدا را از رسیدن به اهدافشان باز خواهیم داشت، ان شاء ا...

 و چه زیباست كلام مولا علی علیه السلام كه:

 " هر كس بخاطر خدا از چیزی بگذرد، خداوند بهتر از آن را به او

 عوض خواهد داد. "

 مقاله از: جواد افشانی منبع: هفته نامه پرتو سخن

 اللهم عجل لولیك الفرج

و کربلای سال ۱۴۲۹

 نیک بنگر که کجا هستی، که هستی و به کجا می روی!

 اگر مقصد و غایت، شناخت خود است، از ورق زدن صفحات

 تاریخ و خود را در آن یافتن چه مسیری بهتر!

 شاید 14 قرن پیش زمان و مکان خوبی باشد برای پیدا کردن

 خود؟!

 آری! زمان به عقب باز می گردد و فرصتی است برای تو که خود

 را شناسایی کنی شاید که راز دلت فاش گردد!

 14 قرن پیش بزرگترین دو راهه تاریخ رقم خورد تا هویت همه

 انسانها از ازل تا ابد در آنجا ظهور یابد.

 دو راهه ی حسین و ... .

 چه دو راهه ی سختی که می تواند تو را از حسین (ع) جدا کند.

 آری! دو راهه ی کربلا نقطه صفر مرزی مردانگی و بزدلی است.

 چرا که کربلا رفتن خون می خواهد و کار هر شیادی نیست که در

 حمایت حق بر آید.

 و اکنون در قرن 21 میلادی تو نیز در غوغای رنگ و بوهای

 فریبنده عصر کنونی به کنج دل خود مهمان باش!

 حال بنگر در صحرای 61 ه. ق از کدامین سوی دوراهه پیش

 می رفتی؟!

 بنگر ! آیا خاک راهت بوی خیمه های حسین را می دهد و یا نه

 تو نیز چون آن خیل کثیر سیاهی لشکر سپاه باطل هستی و

 سردمدار رذیلت ها و دورویی ها و بی شرمی ها.

  بنگر! نیک بنگر آیا صداهای العطش العطش طفلی به گوشت

 می رسد یا هلهله های سپاه یزیدیان است برای نشنیدن سخنان

 حسین؟!

 بنگر! نیک بنگر که بر میانه ی میدان سپاه باطل و بر نعش اهل

 باطل رکاب میزنی یا نه، چهار نعل با بی حیایی تمام بر جسم

 پاک آسمانیان خاک نشین اسب هوی و هوس خود را میرانی!...

 اگر نیک بنگری به خوبی در می یابی که از ترک کنندگان حسینی

 یا نه از یاران اویی!

 آری! چون «تو» های بسیاری در قرن 14 هجری بوده اند که

 اکنون چراغ عمر آنان برای تو روشن گشته است.

 گوش فرا ده! به خوبی گوش فرا ده!

 زمین از ندای هل من ناصر حسینی (ع) خالی نگشته و حسین

 زمان تو را از پس پرده مکان و زمان سوی خود می خواند پس

 فریاد لبیک سر ده: لبیک لبیک یا امامی لک لبیک.

 مباد که قافله رهسپار شود و گناهانت قدمهایت را برای لبیک

 گویی امام حق سنگین گردانده باشد. 

 اللهم عجل لولیك الفرج  

بسم رب شهداء و الصدیقین

وصیتنامه شهید مجتبی داتلی بیگی

 ... و توصیه من به همه دوستان و برادران اینست هر روز امیدوارتر

 به انقلاب و جهانی شدن انقلاب اسلامی بوده و در این راه از هیچ

 كوششی دریغ نكنید و در راه پاسداری از اسلام فعال و كوشا باشید كه

 امروز پاسداری از اسلام یك وظیفه شرعی و الهی است و در این زمان

 بیش از هر فرصت دیگر اسلام احتیاج به یاری و كمك شما امت

 قهرمان دارد و این در زمانی است كه فریاد «هل من ناصرٍ ینصرنی»

 حسین زمان به گوش می رسد كه: اسلام را یاری دهید.

 برادران و خواهران عزیزم قدر خود را بدانید. باید افتخار كنید كه در

 چنین عصر و زمانی زندگی می كنید، در عصری كه اسلام جلوه جهانی

 پیدا كرده و دیری نخواهد پایید كه ان شاءالله حكومت جهانی حضرت

 مهدی (عجل الله تعالی فرجه الشریف) خواهد رسید كه ما این پیروزی

 ها را حاصل خون شهیدان عزیزمان می دانیم كه آنها بودند كه عاشقانه

 در راه اسلام جان باختند و پیروزی و احیاء اسلام را برای ما به

 ارمغان آوردند. باشد تا مانند وارثان و ادامه دهندگان صادق در به ثمر

 رسانیدن آرمانشان باشیم و همه شهیدان پیام و شعارشان این باشد كه:

 ((و ان حزب الله هم الغالبون)).

 اسلام پیروز است و این آیین نجات بخش انسانها است. بر شما باد تا

 راهشان را ادامه دهید تا ظهور حضرت مهدی (عجل الله تعالی فرجه

 الشریف).

 از تمامی بستگان و دوستانم می خواهم كه هر وقت به مزارم می آیند

 بیاد كربلای حسین ( علیه السلام ) و یاران باوفایش باشند و به آنان

 توسل جسته و در مرثیه شان گریه كنند كه گفته اند از نشانه های

 مؤمن است كه در مرثیه امام حسین (علیه السلام ) اشك بریزد.

 همینطور كربلای شهیدان كه همانا خط سرخ شهادت تا ابد زنده و

 جاوید است.

  دوستان و برادرانم نماز شب را فراموش نكنید و در نیمه های شب از

 خدا بخواهید كه در جهاد اكبر پیروز و موفق بیرون آئید. در آن موقع

 كه با خدای خود خلوت كرده اید دعا برای طول عمر امام عزیزمان

 یادتان نرود عاشقانه از خدا بخواهید كه فرج امام زمان (عجل الله تعالی

 فرجه الشریف) را نزدیك گرداند.

 سعی كنیم اولین جمله هایی كه فرزندانمان یاد می گیرند همان شعار

 اسلامی و مسائل و اصول دینی باشد. دعای كمیل را فراموش نكنید و

 زیارت عاشورا را در هر صبح بخوانید و عاشقانه دعا بخوانید و در

 موقع خواندن دعا از گریه كردن ابا نكنید كه گریه نور چشم را زیاد می

 كند و انسان را از بار گناه سبك می كند.

 نماز جماعت و نماز جمعه یادتان نرود. همیشه طرفدار روحانیت متعهد

 باشید كه آنها حامیان صادقی برای آئین مقدس اسلام بوده اند و تاریخ

 این را ثابت كرده است.

 سعی كنیم این دعا همیشه آویزه گوشمان باشد.

 «اللهم لا تلكنی الی نفسی طرفه عین ابدا، خدایا به اندازه یك چشم بهم

 زدن مرا به خودم وامگذار» ...           

 برادر مجتبی داتلی بیگی

 والسلام علیكم و رحمة الله و بركاته

 اللهم عجل لولیك الفرج  

كجایند منتقمان خون حسین (علیه السلام)؟!

 فرازی از نوشته ی شهید آوینی:

 یاران! شتاب كنید!

 قافله ای در راه است،

 قافله ی عشق در سفر تاریخ...

 و تو، ای آن كه در سال 61 هجری هنوز در ذخایر تقدیر نهفته بودی

 و اكنون در این دوران جاهلیت ثانی پای به سیاره ی زمین نهاده ای،

 نومید مشو!

 كه تو را عاشورایی است و كربلایی كه تشنه ی خون توست و انتظار

 می كشد تا تو زنجیر خاك از پای اراده ات بگشایی و از خود هجرت

 كنی و فراتر از زمان و مكان، خود را به قافله ی عشق برسانی و در

 ركاب امام عشق به شهادت رسی!...

 و آه از آن هنگام كه آن رادمردان الهی همراه با عالم خلقت یكسره بر

 انتقام خون به ناحق ریخته ی حسین علیه السلام قیام كنند و ندا بر

 آورند:  «كجایند منتقمان خون حسین؟!»

 اللهم عجل لولیك الفرج 

چشم ها را باید شست، جور دیگر باید دید

 از جمله خطرها و آسیب هایی كه در عصر غیبت برای منتظران اتفاق

 می افتد،‌ ملاقات گرایی است. بدین معنی كه شخص از وظایف خویش

 غافل شود و مهم ترین وظیفه ی خود را دیدار امام زمان (عج) بپندارد 

 و دیگران را تنها به تلاش برای دیدار، به عنوان برترین وظیفه

 فرا خواند و ساده ترین خواب یا اتفاقاتی را ملاقات بینگارد.

 پیامدهای این آسیب، یأس و نا امیدی، رویكرد به شیادان و مدعیان

 دروغین ملاقات و دور ماندن از وظایف اصلی است.

 مهم ترین راه درمان این آسیب، رویكرد به منابع و معارف ناب دین و

 بررسی احوال و سیره ی تشرف یافتگان راستین می باشد تا بدانیم

 وظیفه ی اصلی منتظران بیش از هر چیزی ایمان، تقوا، ‌تزكیه ی

 نفس، خودسازی، انجام تكالیف فردی و اجتماعی و انتظار حقیقی به

 همراه ورع و محاسن اخلاق می باشد.

 داستان های معتبر و ارزنده ی فراوانی وجود دارد مبنی بر این كه

 حضرت با برخی دوستداران خود دیدار دارد.

 داستانهایی درس آموز، تأثیرگذار، و احساس برانگیز...

 در این گونه ادعاها و نقل ها باید به شدت هوشیار و مراقب بود.

 هر ادعایی را از هر كسی نمی توان پذیرفت، چون «آن را كه خبر شد،

 خبری باز نیامد»

 نكته ضروری این است كه عاشق، زمینه ی آمدن معشوق را فراهم

 می كند و خواسته ی او را گردن می نهد.

 آن كه فقط می خواهد امام را ببیند، عاشق نیست، خودخواه است!

 باید به مسأله ی ملاقات و دیدار با حضرت، نگاه عمیق تری داشت.

 چشم ها را باید شست، جور دیگر باید دید...

 اللهم عجل لولیك الفرج  

فاصله ی ما با امام زمان (عج) چقدر است؟

  فرازی از سخنرانی آیت الله حائری شیرازی:

 «همین انتظار كه امروز ما نسبت به حضرت مهدی (عج) داریم، یهود

 نسبت به پیامبر اسلام داشتند.  یهودیان بر اساس همین انتظار به

 سوی مدینه روانه شدند و در اطراف آن خیبر، فدك و...  سكنی

 گزیدند تا به هنگام ظهور پیامبر آخر الزمان نخستین بیعت كنندگان با

 او باشند...

 اما وقتی پیامبر موعود به رسالت مبعوث شد، نه تنها با او بیعت

 نكردند، بلكه در مقابل انجام رسالتش خدعه، توطئه و صف آرایی

 كردند.

 آنها گمان می كردند كه فاصله شان با پیامبر فاصله زمانی است، در

 حالیكه با آن حضرت، فاصله ی اخلاقی داشتند.

 فاصله ی ما با مهدی موعود (عج) نیز فاصله ی اخلاقی و معنوی

 است این فاصله اگر برداشته نشود، دیر یا زود ما را از امام زمانمان

 جدا خواهد ساخت...

 و در مقابل چه بسیار كسانی كه در ظاهر از بی خبران بسیار دورند،

 اما به دلیل آگاهی و پاكی درونی در واقع با امام عصر (عج) نزدیكند و

 پس از ظهورش بلافاصله به او می پیوندند.»

 آری، یهودیان مدینه به دیگران همچون محرومان و بی خبران می

 نگریستند، اما خود از بیعت با پیامبر موعود بازماندند، چرا كه با آن

 حضرت فاصله ی اخلاقی داشتند.

 در مقابل سلمان ها و اویس ها كه در ظاهر از دوران و بی خبران

 بودند، پس از بعثت پیامبر خود را به پیامبر رساندند و بیعت كردند،

 چون فاصله ی معرفتی و اخلاقی را در نوردیده بودند.

 اما فاصله ی ما با امام زمان (عج) چقدر است؟

 خدا كند ما به سرنوشت یهودیان مدینه دچار نشویم...

 اللهم عجل لولیك الفرج